سبحه

تحت كم الورد سبحه

و الخرز يتعد نبض

سر قولتك بس لمحه

لو علن ، كان الثواب انفض

مع كل حبايه بتفلت

تلقى حبايه نفس تزوغ مـ العد

حمولك فى ايديا تقلت

و الخيط على اخره خلاص انشد

قام انقطع 

و الخرز فى الارض

مش هجمعك 

و لا كنتى سنه 

و لا كنتى فرض

ام العيون السود

يا أم العيون السود

ضاعت صورتى فى عنيكى بلاش

شفتنى فيكى طشاش

و لسه الرسم مكملشى و لسه الصورة مش كاملة مظهراش

كان الجدار اسود كأن الصورة بتعزى مبكياش

و ضاعت صورتى فى عنيكى بلاش

ناوى

يا نبض القلب انا ناوى

تكون اللحن فى غناوى

نشيد فى الصبح يتسمع علم مرفوع فى سماوى

يا نبض القلب انا ناوى

تكون جرحى و انا اداوى

عيونه السود و حمر خدود

وانا ليهم اكون راوى

يا فرح القلب انا هاوى

تعلمنا نعيش الحب

تعلمنا مبادئ عشق

ولا مره اكون حاوى

انا ناوى

بدون وحى

بدون وحى

هو الإلهام يرشدنى كإبراهيم

و أرفض فى الهوى أصنامكم و العشق و التسليم

بالأوثان والإيمان بالأنثى التى أفلت

و قصائد فى حبهم بزغت 

بالاعراف و التعليم

هو ذلك التكريم

يعصمنى من الكهان و الشعار و الترنيم

. . . . . . .

                 ما كل تلك الالهه                                ما كل تلك نساء

      

           عقيدة التوحيد فى أنثى واحدة                        ما بعد ذاك غثاء